0

What to do pag di mo bet ang gupit mo?

Sabi nung Ate, “Wala na tayong magagawa, Maam. Hintayin mo na lang humaba ulit.”

Hahaha. Shookt ako. May point sya. Nung time na yun, swak yung sinabi nya, hintayin ko na lang humaba ulit. Nagpagupit ako nung 2018 dahil sa career choices haha. Nag-decide akong iwan ang teaching for about 5 years dahil pinili ko ang Pinoy Old Testament project. Sobrang hirap nun lalo nung unti-unti nang nagsisink in ang lahat. Naiisip ko lahat ng effort ko para sa application sa Teach for the Philippines, plus yung excitement ko sa bawat progress ko–mula sa initial interview, demo and assessment center, community immersion, hanggang final interview! Nagfa-flashback ang mga yun tapos nanghihinayang ako. Not to mention yung pangangareer ko sa pagsusulat ng 10-min lesson plan, tipong mineet ko pa ang cooperating teacher ko nung practicum para dun! Tapos overnight with college roommate at teaching demo with MYF friends. Grabe, define effort talaga! Pasado naman ako, training na lang tapos back to teaching na ako next school year. Supposedly.

Pero mukhang may ibang plano si God. Or hmm, plano nga kaya ni God noon na tumuloy pa ako sa PBS para sa Pinoy OT project? Siguro. Pakiramdam ko kasi well-orchestrated yung mga pangyayari. Nagpa-workshop ang PBS bago mag-start yung training ko sa TFP, tapos nakuha ako as translator. At gagawin pa daw akong coordinator ng project. Ang tanong ko that time, “Lord, ito na ba yung growth na hinahanap ko?”

Nung mga unang weeks ng project, nasa liminal stage pa talaga ako. Ramdam ko yung panghihinayang sa nilet go kong opportunity na magbalik sa pagtuturo, pero hindi ko rin naman mapakawalan yung bagong project. Ang hirap-hirap. Kaya ayun, nagpagupit ako nun. At ang sabi nga sa akin nung naggupit, wala na daw magagawa, hintayin ko na lang humaba ulit. Naka-strike talaga yung linyang yun. Inisip ko nun, “Okay, nag-decide na ako, tanggapin ko na itong desisyon ko.” Pero syempre nag-emote pa rin ako hahaha. Di ko pinalampas ang pagdadrama para masulit ko yung experience, para mapagdaanan ko talaga yung process at makapag-move on ako nang totoo.

Ngayon, iba na ang life events ko. At hindi na ako super agree kay Ateng naggupit sa akin. Kasi sa totoo lang, kung hindi ko man magustuhan yung gupit ko, pwede ko namang ipaayos yun diba? Pwede ring mag-isip ako ng hairstyle na babagay sa bagong buhok ko. Pwedeng mag-clip ako or headband, o baguhin ko hati ng buhok ko, etc. Meron pa akong pwedeng gawin.

Nitong January nga e, nagpagupit ako. Okay lang naman yung gupit, pero sabi ng iba parang wala naman daw nabago. Napatanong din ako, ito nga ba yung gupit na gusto ko? Few minutes later, ayun, nagpagupit ulit ako sa ibang pagupitan. And yes sobrang nagustuhan ko. Masaya ako at nakangiting makita ang new look ko. Oha, kung di mo masyadong bet yung gupit mo, meron pa namang magagawa. Kailangan lang siguro mahanap yung better na mapagpapagupitan.


Part 3 of 3

0

Hey Jassy

Plano natin? Grabe, same concerns pa rin. Palipat na tayo ng number nang biglang nagbalik yung isa. OMG what to do? Panahon na yata para mag-decide talaga.

2

I wish

Madaming triggers these past days. Tambak yung emosyon. Ang lungkot. So, umakyat ako ng puno, tumanaw sa paligid, nagmuni-muni, kumanta, nakipagkwentuhan kay God, at di pinigilang umiyak. Bumaba ako nung umaambon na, nagduyan, at nag-compose ng kanta. Wahahaha kaya ko pala?? πŸ˜‰

I wish everything would be okay
I want to escape from all this pain
I was expecting a sunny day
but suddenly, it began to rain

When can I rest?
When can I find peace?
When will this heartache end?
Can broken hearts really mend?

I wish everything would be okay
coz I want to learn to smile again.

*haha di pala pwedeng mag-upload ng video pag di naka-premium. I-record ko na lang tas upload ko, tapos lagay ko dito link. Okay, assignment ko yan. Hehe. πŸ˜‰ Post ko na lang din scene na nakita ko from up the tree.

97137453_663832307789815_8886760202648696220_n

 

0

The Life-changing magic of Pagpapagupit

Pagkakita ni Maam sa buhok ko, ang tanong nya agad, “So, what is the secret behind the new look?” Hahaha sabi ko, “Yung naggupit po ang nag-decide ng bago kong look.” Pareho kaming natuwa kasi ganun din pala ang hanap nya, yung maggugupit na magsasabi kung anong hairstyle ang bagay sayo. πŸ™‚

May connotation na pag nagpa-short hair, nagmu-move on daw from a break up. Noon di ko gets yung connect ng pagpapagupit sa pagmu-move on. Pero dahil twice ko na yung ginawa para mag-move on (not from a break up tho haha), I can say, oo, may connect nga ang new hair sa new chapter ng buhay. Biglang magbabago yung pagharap mo sa bukas. Haha. Ganun ginawa ko nung ni-let go ko ang TFP para sa PBS, at nung magsisimula na kami ng Pinoy Old Testament.

Nung nagpagupit ako two years ago, may nagsabi, “Mas bagay kay Jas yung mahabang buhok.” Dahil crush ko yung nagsabi, naisip ko, magpahaba nga ako ng buhok para pag nakita nya ako ulit, maganda ako. HAHA. Two years after, wala namang nangyari, so, keri na lang magpagupit. Hahaha. In a sense, liberating. Lolz. Masaya ako sa bangs ko. Mas minahal ko at inenjoy ang sarili ko. Naa-appreciate ko rin ang sarili ko sa ibat-iba kong look, good hair days or bad hair days. Keri ko nang mag-adjust kung ano mang mood ng bangs ko. Hahaha.

Masaya ring magupitan kasi gumaan pakiramdam ko. Naalis na kasi yung 2 years na bigat ng mahaba kong buhok. At ang bonus pa dyan, marami ding masaya for me. Halos lahat, masaya sa new look ko. Nakakatuwa talaga. Nakaka-boost ng confidence at tiwala sa sarili. Feeling ko, mas marami pa akong kakayaning gawin ngayon dahil sa new look ko. And one important thing, na-realize kong kaya ko naman palang i-explore ang sarili ko. Sobrang takot ko magbago ng hairstyle, pramis! First time ko mag-bangs after 27 years! But yeah, it was worth the try. Feel na feel ko ang new chapter ng buhay. Yeyyy! ❀

84473725_10216233574937826_6254695215999746048_o

Part 2 of 3

0

Madaling Araw Person

Di ako makatulog. Naiba na ang body clock ko. Dahil ito sa mga pagpupuyat ko nung nakaraan para maghabol ng trabaho. Hanggang sa eto na nga, nasanay na ang katawan ko na gising tuwing madaling araw. Ilang beses ko nang sinubukang matulog nang maaga-aga, pero ayun, nagigising talaga ako ng alas-dose, alas-dos, alas-kwatro. Ang hirap. Gusto ko sanang gising, alas-sais.

Hindi ako makatulog. Kanina pa ako nagpapaantok, nag-iisip ng kung ano-ano at kung sino-sino. Nag-reminisce na ako ng masasaya at malulungkot na memories, pero wala, hindi pa rin ako makatulog. Mababago pa ba ito? Hanggang kelan ganito? Kailangan kong matulog.