Luneta

Finally, nakaiyak na ako. Hahaha ang tagal kong hinintay ito. Ilang araw ko nang gustong maglabas ng mga luha. Finally kagabi, di ko na pinigilan. Nung una, maduwal-duwal pa ako, pero nung narinig ko na yung tunog ng iyak, nagtuloy-tuloy na. Owyeah. Haha ang haba super, nakaka-miss din pala umiyak. Sobrang nakakaginhawa at nakakagaan ng pakiramdam! Feeling ko nailabas ko lahat ng sama ng loob ko. 🙂

Hayyyy hahaha nakakatawa at nakakatuwang alalahanin. It was really a night to remember. Grabe, kada gabi may bagong ganap sa buhay ni Jas. How I wish na-record ko lahat. Haha, bahala na si Memory. 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s