Salaysigh #3

Ang sarap siguro nitong mapakinggan nang personal. Yung harap-harapan talaga. Magulang sa mga anak. Para ramdam na ramdam.

Kronikels

Sorry.

Sorry dahil minsan, nararamdaman mong hindi kita mahal.

Dahil minsan, puro galit ang nararamdaman mo galing at tungo sa akin.

Sorry dahil sa dami ng sinasabi ko, hindi ko na napapakinggan ang sinasabi mo.

Minsan nga ayoko pang sumagot ka.

Sorry dahil minsan hindi kita pinapayagan sa lahat ng gusto mo.

At minsan hindi ko nabibigay lahat ng kailangan mo.

Pero may isang bagay na alam kong hinding hindi ako mag-so-sorry dahil ginawa ko.

Ang mahalin ka.

Nagagalit ako sa’yo dahil ayokong maulit ang mga pagkakamali ko.

Sinesermonan kita nang paulit-ulit dahil gaya ko, alam kong nakakalimot ka rin.

Nililimitahan ko ang pagpaulan ng mga gusto mo dahil limitado rin ako.

Dinidisiplina kita dahil ayokong matulad ka sa iba.

Oo, nakakapagod. Pero isang ngiti mo lang, malakas na ulit ang loob ko.

Isang yakap mo lang, buo na ulit ang sigla ko.

Isang halik mo lang, kumpleto na ulit…

View original post 51 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s